صحيح نيست . در روايت قبل ، « ولا فى القود » بود ؛ ممكن است بگوييم : « لا قودَ » جمله‌ى تعقيبى است ، يعنى به دنبال شهادت زنان بر قتل ، قود و قصاص مترتّب نمىشود . 4 - بإسناده عن محمّد بن أحمد بن يحيى ، عن بنان بن محمّد ، عن أبيه ، عن ابن المغيرة ، عن السّكوني ، عن جعفر ، عن أبيه ، عن عليّ عليه السلام ، إنّه كان يقول : شهادة النّساء لا تجوز في طلاق ولا نكاح ولا في حدود إلّافي الدّيون و ما لا يستطيع الرّجال النظر إليه . « 1 » فقه الحديث : امير مؤمنان عليه السلام مىفرمود : شهادت زنان در باب طلاق ، نكاح و حدود معتبر نيست ، مگر در بدهكارى و چيزى كه مردان نتوانند به آن نگاه كنند . مانند : بكارت ، ولادت و امثال آن ، كه شهادتشان پذيرفته مىشود . نتيجه : دلالت اين روايات به عموم يا اطلاق بر بىاعتبار بودن شهادت زنان در باب لواط است ، و اطلاق ديگرى هم دارد ؛ يعنى : شهادتشان بىاعتبار است ؛ خواه زنان در مقام شهادت ، منفرد و مستقلّ باشند ، يا شهادتشان به شهادت مردان منضمّ گردد . معناى « لا تجوز شهادة النساء في الحدود » اين است كه شهادت زنان در حدود بىارزش است ؛ خواه مستقلّ در شهادت باشند ، يا منضمّ به شهادت مردان . در مقابل اين روايات ، روايت زير را داريم : وعنه ، عن القاسم ، عن أبان ، عن عبدالرّحمن ، قال : سألت أبا عبداللَّه عليه السلام من المرأة يحضرها الموت وليس عندها إلّاامرأة تجوز شهادتها ؟ قال : تجوز شهادة النّساء في العذرة والمنفوس ، وقال : تجوز شهادة النّساء في الحدود مع الرّجال . « 2 » فقه الحديث : عبدالرّحمان از امام صادق عليه السلام پرسيد : زنى در حال احتضار است و نزد او فقط يك زن است ، اگر اين زن شهادت دهد كه او وصيّت كرده يا مطلبى گفته است ، آيا شهادتش معتبر است ؟

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 267 ، باب 24 از ابواب الشهادات ، ح 42 . ( 2 ) . همان ، ص 262 ، ح 21 .